او را دشمن گيريد ، » با علم به اين كه پاره‌اى اوقات او به صورت ناصحان و خيرانديشان درآيد ، به راستى او دشمنى است آشكار ، از نود و نه در خير بر تو وارد مىشود تا تو را به در صدم ( كه شرّ است ) بيفكند . او به راستى دشمن است و بر خود فرض و واجب ساخته كه بنى آدم را گمراه كند و آنها را با خود به دوزخ برد . صالحان بدين گونه آدميزاده را نصيحت مىكنند كه از دشمن خطرناك خود ، شيطان غافل نماند ، و امام جعفر بن محمد صادق - عليه السّلام - هنگامى كه شخصى نزد او مىآيد و مىگويد : پدر و مادرم به فدايت مرا اندرزى گوى ، به دو مىگويد : « در حالى كه شيطان دشمن ماست ، غفلت براى چيست ؟ ! » . « 11 » در حديث آمده است كه خداوند به كليم خود موسى بن عمران - عليه السلام - وحى فرمود و اين از سفارشهاى اوست كه : / 23 « تا وقتى شيطان را مرده نيافته‌اى از مكر او ايمن مباش » . « 12 » خطر اين دشمن سرسخت در آن است كه تا شكار خود را مستقيما به آتش دوزخ نيفكند خرسند نمىشود . « إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ - او فرمانبران و حزب خويش را فرا مىخواند . » كسانى را كه از او فرمان مىبرند . « لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ - تا همه از دوزخيان باشند . » [ 7 ] « الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ - و كافران را عذابى است سخت ، » و عذاب دنيا هر چه باشد به شدّت و سختى عذاب آخرت نمىرسد ، پس بر خردمند واجب است كه دشواريهاى دنيا را تحمّل كند تا از عذاب آخرت دور

--> ( 11 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 351 . ( 12 ) - همان مأخذ .